بی بی

مرگ کجاست بی بی؟

روی پیشنانیم را نگاه کن؟ نیست ؟ خیلی داغ است.خیلی درد دارد.

بی بی اما میگوید مرگ سرد است. پس روی دستانم است .. روی گرده ام .. روی لب ها شاید هم پاهایم

بی بی گفت دست بزن به قلبت . می تپد ؟ نه بی بی . خیلی ارام . به هن و هن افتاده . بی بی میخندد .. میگوید مرگ روی قلبت است .. حالا حالا ها هم نخواهد آمد اما روی قلبت خوابش برده. از خواب که پرید یادش می آید و یک هویی میبرتت.

بی بی سنگین است.دستت را بگذار رویش .. غمگین است .. انگار رویش چیزی دفن کردند

بی بی میخندد .. قلب ها این شکلی میمیرند .. اول رویشان جنازه میخوابد، بعد میروند.

بی بی صدای کوچه های سیاه را میشنوی؟ خراب ترینم . آوار ترینی که از زلزله نفس های گرم چندین سال پیش باقی مانده

بیگانه ترینم، از آنچه که میخواستم و نشد . دور ترینم ، از آنچه که بودم و نیستم

بی بی میخندد .. فقط میخندد .. تازه اولاشه . بی بی اذیت نکن . مگر میشود صدای مرگ دم گوشت باشد و اول هایش؟

بی بی نخندید .. ببین ، بعضی جاها مرگ است که باعث زندگیت میشود ، نفرت و کینه و حسادت

دروغ و دو رویی و بدطینتی .. آدم هارا زنده میکند

بی بی خیلی خودم را فدا کردم .. خیلی از خودم در میان هایشان قرار دادم . خیلی دوستشان داشتم . مرا نمیخواستند برای خودم بی بی .. برای خودشان میخواستند

بی بی خوابید . ارام .. با نفس های عمیق و طولانی . مثل بی بی میخوابم ، همیشه

مامان میگوید

زشت...